De zaterdagkrant als opinieblad

Het gaat slecht met de Nederlandse dagbladen. Maar ze hebben een zieltje teruggewonnen. Na meer dan 15 jaar ben ik weer abonnee. Van het NRC. Let wel: alleen op zaterdag.

Reden voor de laatste opzegging, zo lang geleden, was immers dat ik maandelijks een stevige treurwilg aan ongelezen kranten weggooide. En toen ik me eenmaal realiseerde dat de krant me eigenlijk héél erg irriteerde (milieu, geld, mislukte voornemens) heb ik de telefoon gepakt en opgezegd. Het was eigenlijk zo gepiept. Al heeft het NRC ondertussen wel zijn 50-jarig jubileum gevierd.

Maar ik mis nieuws. Meer dan ik had verwacht. De grote kranten zijn gewoon je thuisbasis. Je weet wat er speelt. Je weet wat mensen bezighoudt. Iets meer dan van de actualiteitensite. Een krant geeft duiding. En overzicht. En hoewel ik de achterpagina van het NRC, vroeger toch de beste in het vak, al jaren niet meer zo interessant vindt, heb ik me toch maar laten overhalen.

Maar dan wel alleen op zaterdag.

Want de weekendedities zijn uitgegroeid tot opiniebladen in zichzelf - een ontwikkeling die ook te zien is in hoe digitaal de papieren krant vormgeeft. Lagen ze vroeger altijd in de cadeauwinkel ('Mooie vrije dag! Maar laten we even wachten op de Telegraaf') nu zijn ze de reden voor het abonnement. Omdat ze je meer geven dan het nieuws van de dag. Ze geven verdieping. Meningen. Achtergrond.

Misschien is dat hét concept geworden van de gedrukte krant: het opinieblad.

Wil je ook meer verdieping lezen?

De NRC biedt een abonnement waarmee je altijd op de hoogte blijft van het nieuws, met extra verdieping van columns en analyses op zaterdag. Bekijk hier de NRC abonnement aanbiedingen of neem een proefabonnement.